Pozostając w temacie Kościoła i kontynuując wątek katedry św. Patryka w Dublinie - mała wyprawa do źródeł. Św. Patryk (IV/V wiek) urodził się w rodzinie kapłańskiej gdzieś w Brytanii, w wieku szesnastu lat został uprowadzony i sprzedany do Irlandii. Niewola była dla niego czasem przemiany duchowej. Po sześciu latach udało mu się zbiec do Francji, gdzie rozpoczął studia, został konsekrowany, a w wieku 43 lat mianowany biskupem. Podobno we śnie miał widzenie wzywające go do głoszenia Ewangelii w Irlandii. Poszedł za tym głosem - pomimo "życzliwych" mających wątpliwości co do jego odpowiedniego wykształcenia, krytyki wobec sposobu w jaki przeprowadza swą misję, no i rzecz jasna - oporu druidów. (Hm, i tu pojawia się ciekawa kwestia - jak właściwie nawracał ludzi na chrześcijaństwo...? Tego nie wiem.) Stosunkowo szybko udało mu się zyskać dla Chrystusa wielu mieszkańców Wyspy, zbudować kościoły i klasztory, a nawet wykształcić misjonarzy, którzy głosili Ewangelię w Europie kontynentalnej. Podania przekazują, że Patryk dokonywał też cudów: przywracał wzrok i wskrzeszał zmarłych.W ikonografii przedstawiany jest z trzymanym w dłoni liściem koniczyny - na jego przykładzie miał wyjaśniać poganom dogmat o Trójjedyności Boga.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz